...intuicja...

...czy jeszcze kiedykolwiek napiszesz lub zadzwonisz...
...czy jeszcze kiedykolwiek dane mi będzie cię zobaczyć, usłyszeć twój kojący głos, dotknąć twej twarzy, rąk...
...czy kiedykolwiek będzie???

...intuicja mówiła mi (ale nie chciałam jej słuchać), że tak właśnie będzie, że twa dusza nie odnajdzie wysokich wibracji na których funkcjonuję...a twoje oczy mówiły inaczej...zmyliły...pozostanie samotność i walka z czasem, który czasami pomaga...czasami.
Tak nie jesteś z mego świata, ja jestem z innego... widzę, czuję, to czego inni nie widzą i nie czują... wiem to od dawna...dlatego tak trudno żyć...serce, dusza, ciało odbierają napotkane po drodze sygnały, które wyzwalają we mnie "coś"...dlatego tak łatwo mnie skrzywdzić...dlatego tak trudno znaleźć bratnią duszę...inne potrzeby mają wszyscy napotkani po drodze.
Powstałe nagle, niespodzianie dla mnie samej zawirowanie, które tak potężnie opanowało myśli, serce, duszę, rozum, ciało...boli.